“ อืม...ยาเสน่ห์เหรอ... ” เซออนมองใบสั่งการบ้านอยู่หน้าหม้อปรุงยา ส่วนผสมทุกอย่างใส่ลงไปหมดแล้ว
ส่วนมือก็คนยาในหม้อไปตามสูตร โดยที่ไม่มองหม้อเลยด้วยซ้ำ...สำหรับเด็กเรเวนคลออย่างเขา ยาแค่นี้อ่ะจิ๊บๆ
แต่อยู่ที่ว่าจะเอาไปปาใครนี่แหละ...
“ ...อาชกาจะว่าไงนะ ” คนแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวก็อาชกาคู่หมั้นบ้านกริฟฟินดอร์นี่แหละ
หมั้นกันแล้วทำไมต้องพึ่งยา?
ถึงจะเพราะเรื่องของพ่อแม่ ทำให้ต้องมาหมั้นกันก็เถอะ ที่จริงเซออนก็พอจะมีใจให้อาชกาบ้างล่ะนะ
แต่สาวเจ้านี่สิ ท่าทางจะไม่ชอบเขาเอามากๆเลย ถึงหลายปีมานี้จะสนิทกันบ้างแล้ว
ไปเที่ยวฮอทมิ้ดด้วยกันบ้าง แต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากซะทีว่าคบกัน...
ไอ้ครั้นจะขอคบ...ก็ไม่รู้ว่าเค้าอยากจะคบด้วยมั้ยนี่สิ
เฮ่อ....คิดแล้วก็พลางถอนหายใจ...
ใกล้เวลาส่งการบ้านแล้ว ยาก็เสร็จตั้งนานแล้ว เซออนก็ยังไม่ได้เอาไปปาใครซะที
ยาเสน่ห์เลยได้แต่ถูกผนึกอยู่ในกระเป๋าตลอดเวลา
ระหว่างกำลังเดินคิดเรื่องการบ้านไปเพลินๆ ก็หันไปเห็นโบแตมป์เพื่อนร่วมบ้านของอาชกา
กำลังยื้อยุดกับคุณหนูบลู ลูกสาวของเจ้านายคุณแม่ ที่เขาอยู่ด้วยมาตั้งแต่เด็ก
>>ต่อที่นี่ จิ้ม~
เหตุการณ์ต่อจากส่งการบ้านของ บลู เพลย์เน็ท
เซออนยังคงงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับคู่หมั้นของตัวเองหว่า...ถึงจะโวยวายบ้างเป็นปกติ แต่นี่แค่เห็นหน้าเขาก็อารมณ์เสียนี่เป็นครั้งแรก พลันก็เหลือบไปเห็นต้นเหตุที่ว่า...
สติ๊กเกอร์ที่ถ่ายคู่กับคุณหนู!!!
เซออนคว้าหมับเข้าที่กล่องดินสอ แล้วหันไปหาบลู
“ ค...คุณหนู อย่าบอกนะว่า อาชกาเห็นนี่น่ะ!!! ”
“ ค่ะ หนูก็บอกไปว่าถ่ายวิชาปรุงยาน่ะค่ะ ” บลูตอบ พลางกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะพูดเสริมในทันที
“ แล้วก็บอกว่าพี่เซออนไม่ได้โดนยา เต็มใจมาถ่ายกะหนูเอง ”
แกร๊ก...
เซออนปล่อยกล่องดินสอล่วงลงทันที พลางอ้าปากค้าง นี่เองต้นเหตุ...
“ อ๊า~ กล่องดินสอของหนู ” บลูร้อง รีบลุกขึ้นไปก้มเก็บ แถมค้อนควับพี่เลี้ยงเข้าให้
“ คุณหนูครับ ผมกับอาชกาน่ะ เป็นคู่หมั้นกันนะครับ คุณหนูอย่าทำให้เค้าเข้าใจผิดสิครับ ” เซออนมีท่าทางร้อนรนสุดๆ ทั้งที่ปกติจะออกนิ่งๆ แท้ๆเชียว มีแต่คุณหนูของเขานี่แหละที่จะเห็นว่าจริงๆแล้วเขาเป็นยังไง
“ หึ คู่หมั้นเหรอ.... ” บลูทำเสียงขึ้นจมูก พลางแสยะยิ้ม
“ พี่เซออน...คู่หมั้นน่ะใช่ แต่พี่ลืมไปหรือเปล่า ว่าพวกพี่หมั้นกันเพราะพ่อแม่น่ะ พี่อาชกาเค้าไม่ได้อยากจะหมั้นกะพี่ซะหน่อย ถึง5ปีมานี้พวกพี่จะสนิทกันมากขึ้นก็เถอะนะ แต่พวกพี่ก็ยังไม่ไปถึงไหนเลยไม่ใช่หรือไง 5ปีนี้พี่ก็เป็นได้แค่คนสอนการบ้านให้เค้าไม่ใช่เหรอ.... ” บลูใส่ไม่ยั้ง ทำเอาคนฟังจะกระอักเลือดกับความจริงที่โดนทิ่มแทง...คุณหนูบลู จะเผยธาตุแท้ก็เฉพาะกับพี่เลี้ยงอย่างเซออนคนเดียวเท่านั้นแหละ...
“ อุ๊ย~แหม~ หนูแค่พูดความจริงเองน๊า~ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิคะพี่เซออน~ ” บลูเข้าสู่โหมด ‘เก๊ก’ อีกครั้ง พลางหัวเราะคิกคัก
“ อืม...งั้นหนูไถ่โทษให้ก็ดะ นี่ยาพี่ใช่มะ พกติดตัวตลอดเลยนี่ หนูเอาไปจัดการให้ละกันนะ~ ” พูดจบ ก็โชว์ถุงยาที่แอบจิ๊กจากกระเป๋าเซออนตอนก้มเก็บกล่องดินสอ ก่อนจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งตามอาชกาไป
“ ด..เดี๋ยวคุณหนู!!! ” เซออนร้องห้ามตามหลัง ก่อนจะรีบวิ่งตามไป
อาชกาเดินบ่นอุบอิบไปตลอดทางเดิน
“ จะแคร์ทำไมเซออนจะถ่ายคู่กับใครก็เรื่องเค้าสิ ถึงเราจะหมั้นกัน ก็ไม่ได้เต็มใจซะหน่อย...บลูกับเซออนก็รู้จักกันมาแต่เด็กแล้วด้วย...จะมีเรื่องอย่างนั้นก็ไม่แปลกนี่ แล้วทำไมชั้นจะต้องมาหงุดหงิดด้วยเนี่ยยยย!!!! ”
ระหว่างที่อาชกากำลังทะเลาะกับตัวเองจวนจะสติแตกอยู่รอมร่อ
บลูก็วิ่งมาถึงพอดี
“ เจอแล้ว~พี่อาชกา~ ”
“ อาชการะวังง!!!! ”
โพล๊ะ!!!
พออาชกาหันไปตามเสียง ก็เจอถุงยาโป๊ะเต็มหน้าเข้าเต็มๆจนหงายหลัง
“ พี่เซออนฝากมาค่า~ ” พูดจบก็รีบวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว
เซออนรีบวิ่งไปประคองอาชกาขึ้น
“ อาชกาเป็นไรมั้ย!! ”
ป๊อง~
ยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว อาชกาหน้าแดงมองเซออนตาปริบๆ
“ เซออน... ” เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะโผเข้าคว้าหมับที่คอ
“ ชอบที่สุดเลย~ ”
ปุ๊ง
เซออนหน้าแดงขึ้นทันที คำที่รอคอยมา5ปี!!! แต่มาคิดอีกที...มันก็แค่ฤทธิ์ยาล่ะนะ อาชกาอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาก็ได้...คิดได้งั้นก็ทำๆการบ้านให้เสร็จๆไปละกัน...
ส่งการบ้านวิชาปรุงยา Zeon Gloaming ปี5 เรเวนคลอ
หลังจากยาหมดฤทธิ์
อาชกายิ่งหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิมอีก
“ ข..ขอโทษแทนคุณหนูด้วยนะ ”
เงียบ....
“ อ่ะ..มันเป็นแค่การบ้านเองนะ อย่าคิดมากสิ ”
“ ใช่สิ..แค่การบ้าน ” เอ๊ะ...ยังไงล่ะนี่ ถ้าไม่ใช่การบ้านล่ะ จะไม่โกธรรึ
“ อ่ะ...หรือที่จริง..เธอก็อยากถ่ายคู่กะฉันใช่ม๊า~ ” ลองแหย่ดูซะหน่อย....
“ ไม่ใช่!!! ใครบอกว่าฉันอยากถ่ายคู่กะนาย!!! เอารูปพวกนั้นหลังส่งการบ้านมาให้หมดเลยนะ ” อาชกาโวยเสียงดัง พลางแบมือ
“ หืม?..ออ เธอจะเก็บไว้สินะ เอาสิ ” เซออนพยักหน้า พลางส่งให้
“ ฉันจะเอาไปทำลายให้หมด ไม่ให้คนอื่นเข้าใจผิด!!!” พูดจบก็คว้าเอาสติ๊กเกอร์ที่เหลือแล้ววิ่งหนีไปทันที
เซออนได้แต่มองตามหลัง พลางหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมา สติ๊กเกอร์เล็กๆถูกติดไว้ช่วงปลายไม้เหนือด้ามที่จับ...
“ เฮ่อ...เหลือรูปเดียวเหรอ... ” ได้แต่ถอนหายใจ...ตกลง...เขาไม่มีหวังเลยหรือไงนะ
พอลับหลังเซออน อาชกาก็ก้มลงมองรูป...พลางก็เผลออมยิ้มเล็กๆขึ้นมา
“ ม..ไม่ใช่นะ ก็แค่ถ่ายออกมาสวยดี เลยเสียดายแค่นั้นเอง ” พูดบอกตัวเองหลังจากดึงสติ๊กเกอร์รูปหนึ่งแปะลงบนด้ามไม้กายสิทธิ์เหนือด้ามจับอย่างประณีต...
-------------------------------------------------------------------------
รูปเผาสั่วมากมายorz''''
อยากลงเล่นทุกตัว แต่ไม่สามารถอ่ะ กระซิกๆ....
